تاریخ و فرهنگ جغرافیایی روستای نوجه ده

« روستای نوجه ده »

 مقدمه :

 

به دلیل اینکه قریه نوجه ده در یک مکان استراتژیکی از لحاظ راههای ارتباطی قرار گرفته است از این روستا بعنوان گذرگاه و دروازه ویلکیج و نمین یاد می شود به همین دلیل در این منطقه تعداد راههای قدیمی و همچنین به موازات آن تعداد پل های قدیمی به تکثر دیده می شود، از این نظر روستای نوجه ده جایگاه ویژه ای در تاریخ و فرهنگ جغرافیایی منطقه ویلکیج داشته است ، بطوریکه اوژن اوبن،سفیر فرانسه در ایران در سفرنامه اش از آن بعنوان دروازه سرزمین طالش و ویلکیج نام برده است و همین امر گویای اهمیت موضوع است.

 

فرهنگ جغرافیایی روستا :

نوجه ده دهی از دهستان دولت آباد بخش مرکزی شهرستان نمین،استان اردبیل است و در طول جغرافیایی َ٢۵ َْ۴٨ و عرض جغرافیای  َ٢١ َْ٣٨ ، ارتفاع متوسط ۱۳۱۵متر قرار دارد. سرزمینی دشتی و سرد و خشک است که در ١۴ کیلومتری شمال خاور اردبیل واقع شده و از شهر نمین۱۰کیلومتر فاصله دارد و مساحت اراضی زراعی این روستا بالغ بر ۶٠٠ هکتار است. رودخانه قره سو از جنوب آبادی می گذرد . زبان مردم آبادی ترکی است و به دین اسلام و مذهب تشیع گرایش دارند. روستای نوجه ده از شمال به روستای قدیمی کنازق و خانکندی که تاریخ این روستا ها به ادوار قدیم ایرانی می رسد منتهی و همچنین با قریه سلوط هم مرز است و نیز از سمت غرب مشرف به روستای قدیمی سربند و قریه ساقصلو است و از سمت شرق به روستا های ینگجه و جیارکندی منتهی می شود.همچنین این روستا از سمت جنوب شرقی به دهکده قدیمی اولاغان که گویا این منطقه قبلاً شکارگاه فرمانروایان قاجار بوده و هم اکنون این شکارگاه به شهرک صنعتی شماره ۲ اردبیل تبدیل گشته است منتهی می گردد.

 

جمعیت این روستا بیش از ۵00 نفر است و بالغ بر١00 خانوار در این آبادی زندگی می کننداز نظر میزان باسوادی در بین روستائیان می توان اذعان داشت که صد در صد مردم توانایی خواندن و نوشتن را دارند البته نسل جدید و جوان روستا که تقریباً ۶۵ ٪ جمعیت را تشکیل می دهند حداقل مدرک تحصیلی دیپلم را اخذ کرده اند ..امروزه اغلب جوانان روستا باسواد هستند.

نکته قابل ذکر درباره نام روستا این است که در قدیم این آبادی را با نام ترکی نوودی می شناختند و هم اکنون هم مردم محلی با این نام شناخت و غرابت دارند ولی در کتب و اسناد این آبادی را با نام فارسی نوجه ده ذکر می نمایند .

شغل اکثر مردم روستا کشاورزی و دامداری است و اغلب روستائیان دو شغله می باشند ودر کنار کشاوزی به شغل رانندگی وسایل باری نیز می پردازند.در نیمه دوم فصل پائیز و فصل زمستان که بعلت سرمای هوا در مناطق کوهستانی و برفگیر اغلب کشاورزان بیکار هستند،جوانان روستا به کلانشهرها برای کار مهاجرت می نمایند.

کشت محصولات بصورت آبی و دیمی صورت می پذیرد که آب کشاورزی از رودخانه قره سو و چاه های نیمه ژرف تأمین می شود.رستنی ها نیز می توان به گیاهان بابونه ، پونه ، خاکشیر ، اسپند ، شیرین بیان و گل بنفشه که کاربرد دارویی دارند اشاره کرد و پوشش گیاهی نیز برای چرای دام استفاده می شود.

سیب زمینی و گندم و جو بیشترین محصول کاشته شده در روستا را تشکیل می دهند، کاشت محصولاتی نظیر ذرت خوشه ای گلزا و گلرنگ نیز به تازگی در بین کشاورزان رواج یافته است. چند واحد مرغداری و یک واحد گلخانه نیز در روستا فعالیت دارند.از نظر اقتصادی درآمد مردم روستا در حد متوسط می باشد.

بعلت واقع شدن روستا در مجاورت جاده اصلی ارتباطی بین اردبیل با سایر استانهای مرکزی ایران همه ساله در فصول بهار و تابستان مسافران زیادی از آن دیدن می کنند و از نوع برخورد و فرهنگ و مهمان نوازی مردم روستا تعریف می نمایند.

امکانات روستا :

لوله کشی آب آشامیدنی در روستا در سال ۱۳۵۹ و تأمین برق روستا در سال ۱۳۵۸ انجام گرفته است و قبل از آن مردم روستا آب آشامیدنی خود را از چشمه ای معروف به داش بلاغ که در کنار رودخانه جریان داشت(هم اکنون این چشمه خشک شده است)تأمین می کردند.

مخابرات و همچنین پست و تلگراف روستا در اوایل دهه ی٧٠ هجری شمسی تأسیس شد و در سال ۱۳۷۷ به منازل روستا خطوط تلفن انشعاب داده شد وهم اکنون ITCروستایی و پست بانک در این روستا فعال هستند. مدرسه ابتدایی توحید پسرانه و دخترانه که به صورت مختلط تشکیل می شود و مدرسه راهنمایی پسرانه امام موسی کاظم(ع) نیز از تجمیع دانش آموزان مقطع راهنمایی روستاهای اطراف در این روستا تشکیل می شود.

مرکز خانه بهداشت در سال ١٣۶۴در روستا دایر گردید که به امورات بهداشتی اهالی رسیدگی می کند.

در سال ١٣٨۵ طرح لوله کشی گاز عملیاتی شد و یک سال بعد مردم روستا از نعمت گاز بهره مند شدند.

طرح هادی نیز در این روستا مورد مطالعه کارشناسی قرار گرفت و نقشه مهندسی روستا تهیه و خیابان های اصلی روستا جدول بندی و آسفالت شد .

ساختمان بهزیستی که در سال١٣٧٩در مجاورت مدرسه راهنمایی قرار دارد ، خدمات مختلفی از جمله کلاسهای قالیبافی و فرشبافی و دورههای کامپیوتر و کلاسهای زبان برای گروههای مختلف سنی  برگزار می گردد. همچنین در این مکان مهد کودک نیز فعال است.

این روستا دارای دهیاری است که زیر نظر بخشداری مرکزی فرمانداری شهرستان نمین فعالیت می نمایند و در حال حاضر چهار نفر به نامهای خانم سیده زهرا سیادتی و آقایان عباس سلطانی و مهدی تکریم و رضا نیک طبع دهیاران این روستا بوده اند.

این روستا دارای مسجد و ده باب مغازه و شورای ده می باشد.مردم آبادی وابسته به شرکت تعاونی نمین می باشند.

بدلیل اینکه نوجه ده در یک منطقه پست و هموار واقع شده است و مراتع زیادی در آن منطقه وجود دارد و بدلیل مناسب بودن و استعداد منطقه و دسترسی به راههای ترانزیتی و فرودگاه اردبیل و همچنین نزدیکی به مرز جمهوری آذرباییجان از نظر صادرات، میزان سرمایه گذاری با رشد بالایی در سالهای اخیر مواجه شده است، بصورتی که در طی ١٠ سال اخیر ٢ شهرک صنعتی در این ناحیه تأسیس شده است،افتتاح کارخانه های ذوب آهن اردبیل و کارخانه سبلان پارچه و دیگر کارخانه ها نوید شکوفایی و توسعه عرصه صنعت را در اردبیل می دهد.شهرک صنعتی نوجه ده(جهاد)که در شمال نوجه ده واقع شده است که بیشتر کارخانه های صنایع کوچک در آن فعال هستند و شهرک صنعتی شماره ٢ اردبیل که بتازگی سرپرستی آن به شهرستان نمین واگذار شده است در قالب صنایع بزرگ و متوسط فعال است و در شمالغربی نوجه ده قرار دارد .

ساخت اولین مدرسه :

این مطلب را در ابتدا باید یادآور شد که در زمانهای قدیم که مدارس هنوز شکل نگرفته بودند،مکتب خانه ها مکان مناسبی برای تعلیم وتربیت کودکان بودند ولی به مرور با تأسیس اولین مدرسه در نمین نوید آن می رفت که در روستاهای اطراف آن نیز شاهد تأسیس مدارس باشند.اولین مدرسه روستا در حدود سال 1338در خانه های استیجاری اهالی روستا تشکیل شد,کلاس های درس چند سالی در آنجا برگزار شد تا اینکه در سال 1342  ساختمانی بصورت خشتی در محل کنونی مدرسه توحید بنا شد تا موقتاً جوابگوی متقاضیان باشد و با زحمات بی وقفه جناب آقای "شهاب آذر تاش" (ملقب به پدر تعلیم و تربیت نمین) ریاست وقت اداره فرهنگ نمین در سال 1348 دبستان گلشن نوجه ده با ساختمانی مناسب افتتاح گردید که بعد از انقلاب نام آن به دبستان توحید تغییر یافت.اولین معلمان روستا به نام های آقایان: امام جمعه زاده ،بهتری اردبیلی ،طاهری نمینی ،محمدی ،میر حیدر حسینی(دبیر نمونه استان اردبیل) بودند و زحمات بسیاری برای تعلیم و تربیت دانش آموزان روستای نوجه ده متحمل شدند.

 

/ 0 نظر / 7 بازدید